Monday, March 23, 2015

जनकपुरका प्रसिद्ध कुटीहरु

जनकपुरका प्रसिद्ध सरोबर गंगा सागर ।

द एक्सक्लुसिभ सम्वाददाता
जनकपुरधाम............
जनकपुरलाई वावन कुटी र बहत्तर कुण्डहरुको नगर भनिए पनि यहाँ कुटीहरुको संख्या यस भन्दा निकै रहेको पाइन्छ । पहिले यस ठाउँमा कुटीहरुको संख्या बाउन्न मात्र रहेकोले यस प्रकारको भनाई प्रचलित भएको हुन सक्दछ । तर धार्मिक एवम आध्यात्मिक महत्व भएको यस पुण्यभुमिमा कुटी र पोखरी निर्माण गराउँदा पुण्य प्राप्त हुने धार्मिक मान्यता रहेकोले पनि यस ठाउँमा विभिन्न समयमा कुटीहरु निर्माण गर्ने यहाँको प्राचीन परम्परा अनुरुप अधिकांश कुटीहरु पोखरीको डिलमा निर्माण गरिएका छन् । यी कुटीहरु प्रायः वैष्णव सम्प्रदायसँग सम्बन्धित रहेका छन् । जसमा राम, लक्ष्मण, सिता र हनुमानका मुर्तीहरु प्रतिष्ठापित गरेर पूजा गर्ने  परम्परा रहेको छ । कुटीको सुसंचालनका लागि कुटीका संस्थापकले कुटीको नाममा सम्पतिको रुपमा जमिन दिने चलन समेत रहेको छ । जनकपुरका पवित्र पोखरीहरुको किनारामा रहेका कुटीहरु निम्नानुसार रहेका छन् ः
विहार कुण्डक्षेत्रका कुटीहरु
विहार कुण्ड एक प्राचीन पवित्र पोखरी हो । जनकपुर नगरपालिका वडा नं. ८ मा रहेको यो पोखरी फराकिलो र सुन्दर छ । पोखरीको चारैतर्फ विभिन्न प्रकारका मन्दिर र कुटीहरु निर्मित छन् । यी मठमन्दिर र कुटीहरुले पोखरीको सुन्दरतालाई वृद्धि गरेका छन् । किवदन्ती अनुसार देवी सिता आफ्ना सखीहरुका साथमा यस पोखरीमा जलविहार गर्ने गर्थिन रे । विवाह पञ्चमी र रामनवमीमा यहाँ विशेष उत्सवको आयोजना गरिन्छ भने श्रावण महिनामा नौका विहार गराउने प्रचलन पनि छ । यस पोखरीको चारैतर्फ किनारमा रहेका मठमन्दिरहरु निम्नानुसार रहेका छन् । श्री विजय राधव कुञ्ज, श्री युगल विनोद कुञ्ज, श्री शृगार कुञ्ज, श्री परौल कुटी, श्री लक्ष्मण शरण कुटी, श्री राम विहारी कुञ्ज, श्री सिया रघुनाथ सदन, श्री सिता विहारी कुञ्ज, श्री चारुशीला कुञ्ज, श्री जानकी जीवन कुञ्ज, श्री खखना कुटी, श्री सिया रघुवर कुञ्ज, श्री युगल जोडी कुटी, श्री राम जानकी कुञ्ज र श्री जानकी विहार भवन (बनिया कुटी) ।
दुधमती क्षेत्रका कुटीहरु
यो एक पौराणिक एवम पवित्र नदी हो । यो नदी जनकपुर भन्दा पश्चिमतर्फ पर्दछ । जनविश्वास अनुसार देवी सीता बालिका छदाँ उनलाई दुध ख्वाउने आमा नभएकीले कामधेनु गाईले उनलाई आफ्नो दुध ख्वाएकी थिइन । दुध ख्वाउँदा दुधका केही थोपा पृथ्वीमा झरेर यसबाट दुधको नदी नै बन्यो । त्यसैले यसलाई दुधमती नदी भनिएको हो । यस नदी क्षेत्रमा निम्नानुसारका कुटीहरु रहेका छन् । श्री बैदेही रसिक प्रिय कुञ्ज (परशुरामको दुलभ मुर्ती रहेको) र श्री विमला विहारी कुञ्ज ।
अग्निकुण्ड क्षेत्रका कुटीहरु
यो पनि एक प्राचीन एवम पवित्र पोखरी हो । जनकपुर उपमहानगरपालिका वडा नं. ८ मा यो पोखरी रहेको छ । सीताराम विवाह यज्ञको अग्नि यस स्थानमा सधै प्रज्वलित भै रहन्थ्यो भन्ने भनाई रहेको छ । फाल्गुन पुर्णिमाका दिन यस पोखरीमा नुहाउँदा विशेष फल प्राप्ति हुने विश्वास गरिन्छ । यो पोखरी रत्न सागरभन्दा आधा किलो मिटर उत्तर तथा मध्यमासर देखि पश्चिममा रहेको छ । यसका वरिपरि अनेक कुटी मठमन्दिरहरु रहेका छन् जुन निम्नानुसार छन् । श्री युगल किशोर कुञ्ज, श्री झुलन कुञ्ज, श्री सुन्दर सदन, श्री रामलला निवास, श्री रामाधिनशरण कुटी, श्री अग्नि कुण्ड बडास्थान र श्री ज्ञानकुप कुटी ।
मध्यमासर क्षेत्रका कुटीहरु
रत्नसागर देखि पश्चिम जनकपुर उपमहानगरपालिका वडा नं. ८ मा रहेको यो पनि एक प्राचीन र पवित्र पोखरी हो । रत्न सागर र अग्नि कुण्डको मध्यमा रहेको हुनाले नै यस पोखरीलाई मध्यमासर भनिएको हो भन्ने भनाई रहेको छ । अन्र्तगृही परिक्रमाका क्रममा भक्तजन अग्निकुण्ड पुगेपछि यस ठाउँमा आई रत्नसागर जाने परम्परा थियो । यस क्षेत्रमा रहेका मठमन्दिर र कुटीहरु निम्नानुसार रहेका छन् । श्री काल मोचन हनुमान मन्दिर, श्री राम किशोर कुञ्ज र श्री खाँकी अखाडा कुटी ।
रत्नसागर क्षेत्रका कुटीहरु
जनकपुर उपमहानगरपालिका वडा नं. ८ मा भोलासिंह मिथिला लायन्स स्कुल तथा जानकी वृद्धाश्रमभन्दा उत्तरतर्फ रहेको यो एक अत्यन्त पवित्र पौराणिक र महत्वपुर्ण पोखरी हो । क्षेत्रफलको दृष्टिले समेत जनकपुरका ठुला पोखरीहरु मध्ये यो पनि एक हो । यस पोखरीका सम्बन्धमा अनेकौं भनाईहरु प्रचलित रहेका छन् । राजर्षी जनकको रत्न भण्डार भएको स्थानमै पछि रत्न सागर भएको हो भन्ने समेत विश्वास गरिन्छ । वि.सं. २०३८ सालमा यस ठाउँमा एउटा अत्यन्त भव्य महायज्ञको आयोजना गरिएको थियो । यस पोखरीको दक्षिणी किनारमा रत्नसागरको मुख्य मन्दिर छ । यस ठाउँको मुख्य ९० वर्षभन्दा वढी पुरानो हो भन्ने विश्वास गरिन्छ । मिथिला महात्म्य अनुसार चैत्र शुक्ल नवमीका दिन यस पोखरीमा स्थान गरेमा पुण्य प्राप्ति हुन्छ । यस पोखरी क्षेत्रमा मठमन्दिर र कुटीहरु निम्नानुसार रहेका छन् । श्री वेरई कुटी, श्री उत्तरवारी कुटी, श्री विडरम कुटी र श्री पिपरा कुटी ।
रानीपाटी क्षेत्रका कुटीहरु
श्री दक्षिणवारी कुटी, श्री रसिक निवास, श्री सीता कुञ्ज, श्री पुसा कुटी, श्री धानुक कुटी, श्री मधुकर कुटी, श्री राममुकुट शरण कुटी, श्री कुथा कुटी, श्री तपसी कुटी, श्री शत्रुधन भवन, श्री श्रृगार कुञ्ज, श्री रामानन्द आश्रम( दल्हा दुल्हन मन्दिर), श्री श्रृगार कुञ्ज, श्री राघवेन्द्र कुञ्ज, श्री मेडिहर कुटी, श्री राम किंकर शरण कुटी, श्री राम चरित्रद्वारा रामायणी कुटी,, श्री हनुमत दरबार, श्री मिथिला प्रमोद भवन, श्री रघुविर शरण कुटी, श्री विमला शरण कुटी, श्री रत्न भवन, श्री रघुनाथ दास कुटी, श्री निम्ककि आश्रम, श्री साकेत सदन, श्री दोनवार कुटी, श्री रेवासी कुटी, श्री युगल किशोर कुञ्ज र श्री चन्द्रकला कुञ्ज ।
वार्ड नं. ८ क्षेत्रका कुटीहरु
श्रीराम जानकी आश्रम कुटी, श्री तपसी कुटी, श्री संत तुलसी स्मारक भवन र श्री संकट मोचन मन्दिर ।
रुक्मिणीसर क्षेत्रका कुटीहरु
जनकपुर उपमहानगर पालिका वार्ड नं. १ मा कन्या माध्यमिक विद्यालयभन्दा पश्चिम तर्फ यो पोखरी रहेको छ । यस पोखरीको किनारमा निम्नानुसार मठमन्दिर र कुटी रहेका छन् । श्री रुक्मिणीसर कुटी, श्रीराम जानकी मन्दिर र श्री सीताराम शरण कुटी ।
महाराज सागरक्षेत्रका कुटीहरु
महाराज सागर दशरथ तलाउको नामले समेत प्रख्यात रहेको छ । यो पोखरी वृहत्तर जनकपुर क्षेत्र विकास परिषदको कार्यालयभन्दा दक्षिणतर्फ अवस्थित छ । यो पनि एक प्राचीन पवित्र पोखरी हो । मिथिला महात्म्यका अनुसार दशैभरी र मंसिर महिनामा उक्त सागरमा स्नान गरेमा पुण्य प्राप्ति हुने उल्लेख भएको पाइन्छ । यस पोखरी क्षेत्रमा रहेको मठमन्दिरहरु निम्नानुसार छन् । रामसीताको विवाहको ज्यन्तीसँग राजा दशरथलाई उक्त ठाउँमा राखिएको थियो ।
यस सागरको उत्तरतर्फ वृहत्तर जनकपुर विकास परिषद र यात्री निवास तथा दक्षिणतर्फ सीतामाता सेवा सदन  धर्मशाला रहेका छन् । श्री मणिराज दास कुटी, श्री स्वर्ण मण्डप, श्री केशव कुटी, श्री राम विहारी दास कुटी, श्री कुम्हार कुटी, श्री बिन कुटी, श्री मुसहर कुटी, श्री सुडी कुटी, लगायतका थुप्रै कुटीहरु छन् ।
रुक्मिणीसर क्षेत्रका कुटीहरु जनकपुर उप महानगर पालिका वडा नं. ५ मा कन्या माध्यमिक विद्यालय भन्दा पश्चिम तर्फ यो पोखरी रहेको छ । यस पोखरीको किनारमा निम्नानुसारका मठमन्दिर र कुटी रहेका छन् । श्री रुक्मिणीसर कुटी, श्री रामजानकी मन्दिर र श्री सीताराम शरण कुटी ।
महाराज सागरक्षेत्रका कुटीहरु
महाराज सागर दशरथ तलाउको नामले समपेत प्रख्यात रहेको छ । यो पोखरी वृहत्तर जनकपुर क्षेत्र विकास परिषदको कार्यालयभन्दा दक्षिण तर्फ अवस्थित छ । यो पनि एक प्रख्यात पोखरी हो ।  दशैभरी र मंसिर महिनामा यस पोखरीमा स्नान गरेमा पुण्य प्राप्ति हुने बताइन्छ । यस पोखरी क्षेत्रमा रहेका कुटीहरु र मठमन्दिरहरु निम्नानुसार रहेका छन् । 
अंगराजसर क्षेत्रका कुटीहरु
यो एक अत्यन्त महत्वपुर्ण प्राचीन एवम पवित्र पोखरी हो । यो पोखरी जानकी मन्दिरभन्दा उत्तरतर्फ रहेको छ । यस स्थानमा देवी सीतालाई विवाहको उपलक्ष्यमा बेसार, तेल र नौनी मिसाई बनाइएको बुकुवा यसै स्थानमा तैयार गरिएको थियो भन्ने विश्वास गरिन्छ । यस पोखरीमा स्नान गर्नाले सबै प्रकारको चर्मरोग निको हुन्छ भन्ने विश्वास गरिन्छ ।
गंगा सागर र धनुष सागर क्षेत्रका कुटीहरु
गंगासागर धनुष सागर जनकपुरका महत्वपुर्ण र पवित्र पोखरीहरु हुन । यी दुवै पोखरीहरु जनकपुर न.पा. वार्ड नं. ४ मा रहेका छन् । यी दुवै पोखरीहरु राम मन्दिरभन्दा पुुर्वतर्फ जोडिएर रहेका छन् । ऋषि वशिष्ठको श्रापबाट देहरहित भएका महाराज निमिको मंथन गरेर वंश चलाउन पुत्ररत्न उत्पन्न गराउन पवित्र जलको आवश्यकता ग¥यो । त्यसै आवश्यकता पुर्ति गर्न सप्त समुन्द्रलाई आह्वान गरियो र सबै पवित्र नदीहरु यहाँ आई गंगासागरमा संगम भएका कारण यो गंगा सागर भएको कुरा पुराणमा समेत उल्लेख छ । यस पोखरीमा जेष्ठ शुक्ल सप्तमीका दिन स्नान गरेमा पुण्य प्राप्ति हुने विश्वास गरिन्छ । यस पोखरीको दक्षिण किनारमा जनकपुरको शमशानघाट रहेको छ र उत्तर पश्चिम कुनामा भव्य शिव मन्दिर निर्माण गरिएको छ ।
धनुष सागर पनि जनकपुरका एक पवित्र सरोवर हो । भगवान रामले सीता स्वयंम्बरका अवसरमा भाँचेको धनुषको एक टुकडा यसै ठाउँमा खसेकोले यस पोखरीलाई धनुष सागर भनिएको हो । यस पोखरीको दक्षिणी पुर्वी किनारमा नागाबाबाको समाधी रहेको छ ।  गंगासागर र धनुष सागर क्षेत्रको कुटीहरु निम्न अनुसार छन् । गंगासागर कुटी, रामजानकी कुटी, बरही कुटी, खाक चौक सनकादी मन्दिर, कुशवाहा कुटी, बहुअर्वा कुटी ।
पाकवतीसरका कुटीहरु 
यो तलाउ जानकी माध्यमिक विद्यालयको पश्चिममा पर्दछ । राजा जनकको दरबारको भोजन यसै तलाउको पानीले बनाइन्थ्यो भन्ने विश्वास रहेको छ । खत्बे कुटी, सोनार कुटी, थारु कुटी र मौनी बाब कुटी यस कुटी अन्तरगत पर्दछन् ।
विषहरासरका कुटीहरु
यो जनकपुरमा अवस्थित एक प्राचीन एवम पवित्र पोखरी हो । यस पोखरीमा स्नान गरेपछि सबै किसिमको विषबाट मुक्त हुने र सर्प योनीमा जन्म लिनु नपर्ने  विश्वास गरिन्छ । रामजानकी कुटी, बेलदार चौभान कुटी, गोपाल सेवा समिति, ठाकुर कुटी, मण्डल कुटी, सोनार कुटी र महापात्र कुटी आदि विषहरासरका प्रमुख कुटी हुन ।
रामसरका कुटीहरु
राममन्दिर देखि दक्षिण जनकपुर वडा नं. ४ मा यो पोखरी रहेको छ । भगवान रामको जनकपुर आगमनको समयमा स्नानका लागि यसै पोखरीमा विशेष व्यवस्था गरिएको थियो भन्ने जनविश्वास रहेको छ । रामजानकी नुनिया कुटी यही परिसरमा रहेको छ ।
गुठी संस्थान शाखा कार्यालय जनकपुरका अनुसार जनकपुर नगरपालिका भित्र रहेका कुटीको विभिन्न जग्गाहरु कुटीका महन्थहरुले विक्री वितरण गर्ने गरेका छन् । यति मात्र होईन कतिपय जग्गा साविक श्रेष्तामा गुठीको नाममा दर्ता भएपनि अहिलेको नापीमा व्यक्तिको नाममा नापी भएको वा साविक व्यक्तिको नाममा दर्ता रहेको जग्गा अहिले गुठीको नाममा नापी भएको देखिन्छ । कतिपय कुटीहरु लोप हुने अवस्थामा छन् भने कतिपय लोप नै भईसकेका छन् । यसो हुनुमा गुठी संस्थान, कुटीका महन्थ तथा पुजारी र कतिपय ठाउँमा संचालक समिति मुख्यतः जिम्मेवार देखिन्छन् ।


२०७१ चैत्र ०८ गते आईतबार

अमरनाथ गुप्ताको घर भत्किने निश्चित

जानकी मन्दिरको उत्तर तर्फ मन्दिर भन्दा पनि 
वढी उचाई सम्म सुनचाँदी व्यवसायी संघ धनुषाका
 अध्यक्ष अमरनाथ गुप्ताले बनाईरहेको होटेल ।

द एक्सक्लुसिभ सम्वाददाता
जनकपुरधाम............
जनकपुर उपमहानगरपालिकाले २१ औं नगरपरिषदबाट गरेको निर्णयले सुन चाँदी व्यवसायी संघ धनुषाका अध्यक्ष अमरनाथ गुप्ताले बनाएको मापदण्ड विपरितको भवन अब भत्किने पक्का भएको छ । जानकी मन्दिर वरपरको घर भवन निर्माण गर्दा ३१ फिट भन्दा बढी उचाईको घर बनाउन नपाउने नगरपालिकाको मापदण्ड विपरित जानकी मन्दिरको दक्षिण तर्फ गुप्ताले जानकी मन्दिर भन्दा बढी उचाईमा होटल निर्माण गर्न थालेपछि जनकपुर उपमहानगरपालिकाले नगर परिषदबाट ठोस निर्णय लिएको छ । जानकी मन्दिर वरपरको घर भवन निर्माण गर्न नक्सा पास गर्दा ३१ फिट उचाई सम्मको मात्र नक्सा पास भन्ने गरी गत बर्ष २७ पौष २०७० मा नगरपालिकाको २० औं नगरपरिषदबाट निर्णय भएको थियो । त्यसपछि व्यापक जन गुनासो आएकोले उक्त निर्णय पश्चात जानकी मन्दिर वरिपरी ३१ फिट भन्दा माथि हुने गरी पास भएको घर भवनको नक्सा तथा म्याद थपको निर्णयहरु बदर गर्ने तथा २० औं नगरपरिषदको निर्णय विपरित गलत कार्य भएको पाइएमा आवश्यक कानुनी प्रक्रिया समेत अवलम्बन गर्ने २१ औं नगरपरिषदबाट निर्णय गरिएको छ । उक्त निर्णय भईसकेपछि अब गुप्ताको संगसँगै जानकी मन्दिर वरपर निर्माण भएका ३१ फिट भन्दा वढी उचाईका घरहरु भत्किने भएका छन् । ११ पुष २०७० मा जनकपुर नगरपालिकाका अमिन बालेश्वर साह र सव इन्जिनियर सरोज कुमार यादवलाई नगरपालिकाले चिठ्ठी लेखी जानकी मन्दिरको वरिपरीको सम्बन्धमा प्रतिवेदन पेश गर्न कार्यकारी अध्यक्ष लामिछानेले पत्र पठाएको थियो । त्यसपछि १२ पुषमा उनीहरुले आफ्नो प्रतिवेदन नगरपालिकामा पेश गरेको भएपनि १४ पुषमा मात्र नगरपालिकाले दर्ता गरेको थियो । 
गुप्ताले नक्सा पास गराउन के–के गरे ?
 जनकपुर नगरपालिकाले जानकी मन्दिरको वरिपरीको घर भवन निर्माण गर्न नक्सा पास गर्दा ३१ फिट उचाई सम्मको मात्र नक्सा पास गर्नै २७ पुष २०७० मा निर्णय भए अनुसार तत्कालिन कार्यकारी अधिकृत जगन्नाथ लामिछानेले सार्वजनिक सूचना संचार माध्यमहरुमा प्रकाशित गरेका थिए । उक्त सूचनामा जानकी मन्दिरको वरिपरी १२ विघा रंगभुमि मैदान देखि दक्षिण तर्फ दशरथ मन्दिर, रामजानकी पेठिया बजार, महाविर चौक, भैरव चौक, राम चौक, जनक चौक, शिव चौक, गंगासागर मार्ग, धनुषा पथ, दुरसंचारको उत्तर तर्फको बाटो हुँदै अस्पतालको पश्चिम उत्तर कुना तर्फबाट दक्षिण नयाँ निर्माण भएको सडक हुँदै अस्पताल सडक सम्मको क्षेत्र भित्र ३१ फिट उचाई सम्म मात्र भवनको नक्सा पास गरिने तथा नक्सा पासको प्रक्रियामा रहेका नक्साहरुलाई समेत ३१ फिट उचाई सम्मको इजाजत दिइने साथै नक्सा पास भई हालसम्म निर्माण नभएका घर धनीहरुलाई ३१ फिट उचाई सम्म मात्र भवन निर्माण गर्नु भनेर उल्लेख    गरिएको थियो । 
उक्त सूचना प्रकाशित भएपछि २८ पुष २०७० मा जनकपुर नगरपालिकाको कार्यालयले अमरनाथ गुप्तालाई निर्माण कार्य  रोक्काको प्रष्ट विवरण खोली निर्माण कार्य रोक्का गर्न चिठ्ठी पठाएको थियो । गुप्ताले ९ साउन २०६८ मा नक्सा पास गराई १० साउन २०७० सम्म पाएको दुई वर्ष अवधिको म्याद त्यतिन्जेलसम्म सकिसकेको थियो । अनि परिषदको निर्णय र उक्त निर्णयको सूचना सार्वजनिक भएपश्चात गुप्ताले १२ पुष २०७० मा भवन निर्माणको पुनः म्याद थप गरिपाउँ भनी निवेदन पेश गरेको र १६ पुष २०७० मा नगरपालिकाले उक्त निवेदन दर्ता गरेको देखिन्छ । सोही दिन कार्यकारी अधिकृत लामिछानेले योजना शाखाको नाउँमा राय पेश गर्न सिफारिस गरेको थियो । र, थप म्याद नक्सामा २६ पुष २०७० मा लामिछानेले कानुनी राय समेत मागेको देखिन्छ । २६ माघ मै अभिलेख शाखाका प्रमुख वैद्यनाथ दासले टिप्पणी उठाई म्याद थपको निर्णय गरी कार्यकारी अधिकृत लामिछानेलाई निर्णयार्थ पेश गरेको देखिन्छ । फेरी सोही दिन लामिछानेले कानुनी राय पेश गर्न कानुनी राय मागेपछि २७ माघमा कानुनी सल्लाहकारले म्याद थपले कानुनी राय दिएपछि २८ माघमा लामिछानेले उक्त रायलाई सदर गरेको देखिन्छ । तर, राय सदर हुनु अगावै २७ माघ मै नक्सा पास म्याद थप दस्तुर रु.५ हजार २ सय २७ नगरपालिकाले लिएको नगरपालिकाको रसिद नम्बर ६८९७३ बाट देखिन्छ । २८ माघमा नक्साको म्याद थपको जानकारी लामिछाने र अभिलेख शाखा प्रमुख दासले संयुक्त हस्ताक्षर गरी अमरनाथ गुप्तालाई म्याद थपको चिठ्ठी चलानी नम्बर ५३०६÷०७०÷०७१ मार्फत पठाएको देखिन्छ । यसरी यी सबै कार्यहरु गर्दा नक्सा शाखा र अभिलेख शाखा दुवैको राय आवश्यक परेपनि नक्सा शाखाको राय विना नै म्याद थप सदर गरेको देखिन्छ । जब कि यस अघि नक्सा पास गर्दा भवन निर्माण अनुमति पत्र, दुवैमा सब इन्जिनियरको दुवैको सहमति अनुसार नक्सा पास र भवन निर्माण अनुमति पत्र दिएको देखिन्छ जब कि म्याद थप गर्दा सव इन्जिनियरको सहमति देखिँदैन ।
उक्त विषय उठाउन गौ संरक्षण मञ्चका केन्द्रिय अध्यक्ष तथा सदभावना पार्टीका बरिष्ठ उपाध्यक्ष जगदीश महासेठले जनकपुर नगरपालिकामा निरन्तर निवेदन दिएर गुप्ता लगायत जानकी मन्दिर वरपरका मापदण्डका विपरित बनेका भवनहरु विषयमा कारवाही गर्न ध्यानाकर्षण गराउँदै आएका थिए । महासेठ भन्छन,“अब जनकपुर उपमहानगरपालिकाको कार्यालयले अहिले भएको नगरपरिषदको निर्णय अनुसार गुप्ता लगायत अन्य घरहरु जो मापदण्ड विपरित छन् तिनीहरुलाई भत्काउनु पर्छ । एकातर्फ हामी जानकी मन्दिरलाई विश्व सम्पदाको सूचीमा राख्न चाहन्छौं अर्को तर्फ जानकी मन्दिरको सौन्दर्यतालाई ओझेलमा पार्न निर्माण गरिएका भवनहरु नगरपालिकाले भत्काउँदैन भने हामीहरु त्यसका विरुद्ध सशक्त आन्दोलन गर्नु परे पनि त्यसबाट पछि हट्दैनौं ।”
हुन त यस अघि गुप्ताले आफ्नो होटेल भत्किनबाट जोगाउनको लागि एकातर्फ नगरपालिकाका कार्यकारी अधिकृत लामिछानेलाई आफ्नो प्रभावमा पारेकै थिए भने अर्को तर्फ उनले राजनीतिक संरक्षण पनि पाइरहेको देखिन्छ । माले समाजवादी पार्टीबाट परित्याग गरी नेकपा एमालेमा पुर्व मन्त्रि यदुवंश झा प्रवेश गरे तब पुर्व मन्त्रि झाले गुप्ताकी श्रीमतिलाई समेत समाजवादीको कार्यकर्ता बनाई एमालेमा प्रवेश मात्र गराएनन् उनलाई सक्रिय सदस्यता समेत दिलाए । यति मात्र होइन एमालेको भर्खरै सकिएको जिल्ला अधिवेशनको वन्द सत्र समेत आफ्नै निवासमा गराएका गुप्ताले होटेललाई जोगाउन राजनीतिक संरक्षण खोजेको प्रष्ट देखिन्छ । अब गुप्ताले होटेल भत्किनबाट जोगिन कुन कुन हतकन्डा अपनाउने हुन र कुन कुन शक्ति केन्द्र धाउने हुन त्यो भने हेर्न बाँकी नै छ ।

२०७१ चैत्र ०८ गते आईतबार

Tuesday, March 17, 2015

अजब–गजब छ बा ! सुदर्शन सिंह


हामी नयाँ नेपाल निर्माताको अगाडी कहाँ टिक्छन् यी विरोधी बुढाहरु, आत्तिनु पर्दैन साथी हो यो नफलेको धान पनि चेट भईहाल्छ नि !

 
२०७१ चैत्र ०१ गते आईतबार

Monday, March 16, 2015

विकासको बाटोमा विमलेन्द्र

अजय अनुरागी
जनकपुरधाम............
भौतिक पुर्वाधार तथा यातायात मन्त्रि बिमलेन्द्र निधिले विकासका लागि ठुलो रकम सहितको बजेट विनियोजन गरेर मध्य तराईमा विकास निर्माणको पुर्वाधारमा ठुलो योगदान पुर्याएका छन् । गृहजिल्ला धनुषामा विगतको समयमा विकास विरोधी मन्त्रिको रुपमा विपक्षी राजनीतिक दलहरुले विल्ला भिराए पछि मन्त्रि निधि विकास पुरुषको रुपमा छवि बनाउन सफल भएका छन् । खास गरी धनुषा, महोत्तरी, सर्लाही, सिरहा, बारा, पर्सा र रौतहट जिल्लामा बजेटको खोला नै बगाएपछि उनी अहिले यस क्षेत्रकै पुर्वाधार निर्माणका लागि मसिहा बन्न पुगेका छन् ।
मन्त्री निधिले धनुषा, महोत्तरी, सर्लाही, बारा, पर्सा, मकवानपुर र रौतहट गरी कुल ७ वटा जिल्लाहरुमा विकास निर्माणका लागि सडक र पुल निर्माणका निम्ति ८ अर्ब ३४ करोड रुपैयाँ भन्दा वढी विनियोजन गरेको पाइन्छ ।
२७ मंसिर २०७१ मा महोत्तरीको श्रीपुर कविलासा स्थित जंगहा खोलाको पुल निर्माणको
शिलान्यास गर्दै भौतिक पुर्वाधार तथा यातायात 
मन्त्री विमलेन्द्र निधि र साथमा महोत्तरी 
कांग्रेसका सभापति महेन्द्र कुमार राय ।
खास गरी विकासको लागि बर्षौं देखि केन्द्रको मुख ताकिरहेका धनुषा र महोत्तरी जिल्लामा मन्त्री निधिले बढी बजेट बिनियोजन गरेको पाइन्छ । धनुषा र महोत्तरीमा सडक निर्माणका लागि २ अर्ब ५० करोड रुपैयाँ, जनकपुरको सहर भित्र विभिन्न सडकहरु निर्माणका लागि ४४ करोड रुपैयाँ, धनुषामा थप प्रस्तावित सडकहरुको लागि ३३ करोड रुपैयाँ, ६ लेन सडकका लागि १ अर्ब २३ करोड रुपैयाँ, मिथिला माध्यमिकी परिक्रमा सडकका लागि १ अर्ब रुपैयाँ र धनुषामा पुलहरु निर्माणका लागि ७७ करोड गरी कुल ६ अर्ब २७ करोड रुपैयाँ बजेट अहिले विनियोजन गरेको पाइन्छ । धनुषा जिल्लाको समग्र बजेट जिविस धनुषाले ६ अर्ब नाघ्न नसकेको अवस्थामा उक्त बजेट मन्त्री निधिले आफ्नो मन्त्रालयबाट मात्र विनियोजन गराउनु असाधारण कुरा हो । त्यसैगरी बारा जिल्लामा ४० करोड रुपैयाँ, पर्सामा १८ करोड रुपैयाँ, मकवानपुरमा ४ करोड ५० लाख रुपैयाँ, सर्लाही र रौतहट गरी दुई जिल्लामा मात्र १ अर्ब ४५ करोड रुपैयाँ मन्त्री निधिले विकास तथा पुर्वाधार निर्माणका लागि विनियोजन गराएका छन् ।
डिभिजन सडक कार्यालय धनुषा मार्फत प्रादेशिक सडक, क्षेत्रिय सडक, मिथिला सडक लगायतका विभिन्न शिर्षकमा धनुषा र महोत्तरी जिल्लाको लागि मात्र मन्त्रि निधिले कुल १६ वटा मुख्य योजना अन्तरगत कुल २ सय ३८ किलो मिटर सडक कालोपत्रे गर्नका लागि करिब २ अर्ब ५० करोड रुपैयाँ बजेट विनियोजन गरेका छन् । उक्त सडकहरुको योजना तथा रकम हेर्नका लागि हेर्नुहोस बक्स ।
डिभिजन सडक कार्यालय धनुषाका डिई दिनेश अर्यालका अनुसार ती योजनाहरुको ठेक्का पट्टा गर्ने सहमति भईसकेको अनुसार ठेक्का समेत प्रकाशित भईसकेको र निर्माण व्यवसायीहरुसँग सम्झौता गर्न मात्र बाँकी रहेको छ । हुन त ती योजनाहरु मध्ये मन्त्री निधिले आफ्नो निर्वाचन क्षेत्र नं. ३ लाई बढी प्राथमिकता दिई अधिकांश बजेट छुट्याएका छन् भने क्षेत्र नं. ४ जनकपुरको सहरी सडक अन्तरगत कुल ४० किलो मिटर सम्मको कुल ४० वटा सडकको लागि कुल ४४ करोड रुपैयाँ छुट्याएका छन् । त्यसपछि धनुषाको अन्य निर्वाचन क्षेत्र र महोत्तरी जिल्लाको लागि बजेट छुट्याएका छन् ।
त्यसैगरी उनले धनुषा र महोत्तरीको लागि प्रस्तावित गरेको २० किलो मिटर भन्दा वढी कुल ६ वटा सडक योजनाको लागि ३३ करोड रुपैयाँ बजेट छुट्याई ठेक्कामा लग्नको लागि प्रक्रिया थालिसकेका छन् ।
त्यसैगरी मन्त्रि निधिले आफ्नो निर्वाचन क्षेत्र नं. ३ अन्तरगत जनकपुर(जटही सडक खण्डलाई ६ लेन बनाउन प्रक्रिया सुरु गरेका छन् । धनुषाको बहेडाबेला(नगराईन(घोडघास गाविस(देवपुरा रुपैठा(जनकपुर नगरपालिका वार्ड नं.१२ देखि घुमेर पश्चिम बसहिया(विन्धी वडा नं. ४ को सोनामाई मन्दिरसम्म गरी १३ किलो मिटर ७ सय ८१ मिटर दुरीमा ६ लेन बनाउने कार्यका लागि ठेक्का समेत आह्वान भईसकेको छ । त्यसका लागि मन्त्री निधिले रु. १ अर्ब २३ करोड बिनियोजन गरेका छन् । तर, त्यसमा मुआब्जाको समस्या देखिएको छ । जटही जनकपुर ढल्केबर व्यापारिक मार्ग सडक योजना शिर्षक रहेको उक्त ६ लेन सडकका लागि ३० मिटर चौडा सडक अन्तरगत बीचमा २ मिटरको ग्रिनरी राखेर मेडियन बनाउने योजना रहेको छ । उक्त परियोजनाका म्यानेजर राजेश कुमार दास भन्छन,“ ठेक्का आह्वान भईसकेको छ । सम्झौता हुन बाँकी छ । रह्यो कुरा मुआब्जाको भने त्यसमा अलि समस्या देखिएको छ ।”
त्यसैगरी मिथिला माध्यमिकी परिक्रमा अन्तरगत कुल ९८ किलो मिटर सडक समेत मन्त्री निधिले कालो पत्रे गराउन लागेका छन् । ८६ किलो मिटर रिंग रोड र अर्को हनुमान नगर देखि भारतको कल्याणेश्वर बोर्डरसम्म ९.५ किलोमिटर र जनकपुरको मिल्स एरिया देखि रेल्बे स्टेशन सम्म ३ किलो मिटर गरी बन्ने कुल ९८ किलो मिटर परिक्रमा सडकका लागि करिब १ अर्ब रुपैयाँ जति लाग्ने अनुमान गरिएको छ । भारतको इक्जिम बैंकबाट प्रदान गरिएको २५ अर्ब रुपैयाँको सफ्ट लोनबाट उक्त परियोजना बन्ने भएको हो । जस अन्तरगत जलेश्वर देखि लोहारपट्टीसम्मको २३ किलो मिटर सडकका लागि ठेक्का सम्झौता भई कार्य सुरु पनि भईसकेको छ । २८ करोड १५ लाख ८१ हजार रुपैयाँमा गरिएको उक्त सम्झौता अनुसार २०१७ जुनमा सडक निर्माण कार्य सँगै अन्य कार्यहरु सम्पन्न गरिसक्नु पर्ने कन्सलटेन्ट इन्जिनियर सुरेन्द्र झा बताउँछन् ।
त्यसैगरी डिभिजन सडक कार्यालय हेटौडाका अनुसार सडक र पुल निर्माण गर्नका लागि कुल ६२ करोड रुपैयाँ मन्त्री निधिले बिनियोजन गरेका छन् । बारामा कुल ११ वटा योजनाहरुको लागि कुल ४० करोड रुपैयाँ, पर्सामा कुल १५ वटा योजनाको लागि १८ करोड रुपैयाँ र मकवानपुरमा कुल ५ वटा योजनाको लागि रु. ४ करोड ५० लाख बजेट छुट्याएका छन् । त्यसैगरी डिभिजन सडक कार्यालय चन्द्रनिगाहपुरले उपलब्ध गराएको तथ्याङ्क अनुसार मन्त्री निधिले सर्लाही र रौतहट जिल्लाका लागि रु. १ अर्ब ४५ करोड बजेट छुट्याएका छन् ।
पुल निर्माण
मन्त्री निधिले धनुषामा ६ र महोत्तरीमा कुल ८ गरी कुल १४ वटा पुल निर्माणको लागि ७७ करोड रुपैयाँ भन्दा वढी बजेट विनियोजन गरेका छन् । डिई अर्यालका अनुसार ती पुलहरु मध्ये महोत्तरीको रामगोपालपुरमा जंगहा पुल निर्माण कार्य सम्पन्न भईसकेको छ भने धनुषाको ननुपट्टीमा सिंग्याही पुल निर्माण कार्यको ९५ प्रतिशत कार्य सम्पन्न भईसकेको छ । त्यसैगरी थल्हीघाट पुल ४० प्रतिशत, जमुनी, दुधमति र जलाद पुल ३० प्रतिशत सम्पन्न भईसकेको छ । त्यसैगरी गौशालाको मरहा पुलको ९६ प्रतिशत निर्माण कार्य सम्पन्न भईसकेको छ भने केही पुल अब निर्माण हुने प्रक्रियामा छ ।
निधिको राजनीति र वर्तमान अवस्था
बिमलेन्द्र निधि अहिले धनुषा निर्वाचन क्षेत्र नं. ३ बाट दोस्रो पटक संविधान सभामा निर्वाचित भएका छन् । पहिलो पटक संविधान सभामा निर्वाचित भएपछि पनि क्षेत्रमा केही पनि विकास नगरेको भन्दै उक्त क्षेत्रका जनताहरु निधि प्रति आक्रोशित थिए । त्यसमा पनि उक्त क्षेत्रबाट विमलको बुवा महेन्द्र नारायण निधि पनि निर्वाचित हुने गरेको अवस्थामा छोरा पनि निर्वाचित भएपछि विकास नहुँदा उक्त क्षेत्रका जनताहरु निधि प्रति आक्रोशित हुनु स्वाभाविक थियो ।
उक्त क्षेत्रमा कहिँ पनि पक्की सडक थिएन । उक्त क्षेत्रमा धेरै पहिले निर्माण भएको जनकपुर देखि जटही सम्मको एक मात्र पक्की सडक टुटेको बर्षौं बितिसक्दा पनि निधिले केही गर्न सकेका थिएनन् । यति मात्र होइन उनी शिक्षा मन्त्री हुँदा उनैले भन्ने गरेको जनकपुरमा राजर्षी जनक विश्व विद्यालय बनाउने सपना समेत साकार गर्न नसक्दा उनी विश्व विद्यालयको स्थापनाको अजेण्डा आफैले विर्सेको भन्ने सम्म भनियो । उनले आफ्नो बुवा महेन्द्र नारायण निधिको नाउँमा काठमाण्डौको गौशालामा महेन्द्र नारायण निधि मेमोरियल अस्पताल बनाउँदा जिल्ला बासी थप असंतुष्ट बन्यो । गृह जिल्लामै अस्पताल बनाएको भए यहाँका जनताहरुले सस्ता र सुलभ ढंगले उपचार गराउन पाउथे भन्ने सोंच स्थानीयवासीले राखेका थिए ।
परिणाम स्वरुप दोस्रो संविधान सभाको निर्वाचनको दौरान प्रचारमा जाँदा निधिलाई जनताले मुखमै आलोचना गर्ने गर्थे र, केही पनि विकास गर्न नसकेको भन्दै आक्रोश पनि व्यक्त गर्थे । हुन त त्यसै पनि दोस्रो चुनावमा उनलाई धेरै मिहिनेत गर्नु पर्यो । किनभने एमालेका प्रत्यासी जुली महत्तो जो उक्त क्षेत्रको स्थानीयवासी नभएर पनि चुनाव प्रचारका दौरान पुरा ताकत लगाएकी थिईन । पहिले पहिले चुनावमा निधि चुनावको नजिकमा आएर मात्र प्रचार वा घर दैलोमा जाने गर्थे ।
एक त निधि प्रति मतदाताको फ्रस्टूेशन र अर्को तर्फ जुलीको अग्रेसिभ प्रचार अभियानका कारण निधिलाई उक्त चुनावमा गाउँमै डेरा जमाउनु पर्यो । प्रचारका दौरान उनले विकासको नारा दिए । संविधानसभाबाट कस्तो संविधान बनाउने भन्ने विषय गौन बनेको थियो । गाउँमा बाटो छैन, पुल छैन । बर्षातको समयमा गाउँहरु डुवानमा पर्छन । पुल अभावका कारण एउटा गाउँबाट अर्को गाउँको सम्पर्क नै विच्छेद हुन जान्छ र गाउँ टापुमा परिणत हुन्छ लगायतका मतदाताहरुको एकातर्फ गुनासो अर्को तर्फ विपक्षी उम्मेदवारहरुले पनि निधि देशको ठुलो नेता भईसके पनि  विकास विरोधी रहेको भनेर आक्रमण गर्थे । त्यसकारण यसपटक निधिले चुनाव प्रचारका दौरान आफु जिते पनि वा हारे पनि जुन गाविसबाट आफुलाई सर्बाधिक मत आउँछ उक्त गाविसमा विकासका लागि १ करोड रुपैयाँ दिने घोषणा नै गरेका थिए । चुनाव जिते पछि सबै भन्दा वढी मत आएको झोझि कटैया गाविसमा निधिले गरेको बाचा अनुरुप संसदीय पुर्वाधार विकास कार्यक्रम अन्तरगत उनले जिल्ला विकास समिति मार्फत १ करोड रुपैयाँको योजना बनाएर उक्त गाउँमा पक्की सडक निर्माण गराईरहेका छन् ।
 चुनावको परिणामलाई हेर्ने हो भने पनि निधि १ हजार ४ सय ९२ मत अन्तरले मात्र विजयी भएका छन् । जुली महतोले १३ हजार ५ सय ३९ मत ल्याएकी थिईन भने विमलेन्द्र निधिले १५ हजार ३१ मत प्राप्त गरेर झिनो मत अन्तरले विजयी हुनुले पनि निधिले आगामी दिनमा क्षेत्रमा विकास नगर्ने हो भने अब कठिनाई हुने सहजै बुझिसकेको हुनुपर्दछ । त्यसैले उनले सबै भन्दा पहिले राजनीतिलाई जिवित राख्न आफ्नो संसदीय क्षेत्रमा विकास जसरी पनि गर्नै पर्छ भन्ने मुड बनाएर निर्वाचन क्षेत्र नं. ३ मा मात्रै २ अर्ब भन्दा वढीको रकम लगानी गराएका छन् । तीन वर्ष पछि उक्त क्षेत्र धनुषाकै अन्य क्षेत्रहरु भन्दा विकासको मामिलामा सबैभन्दा अगाडी देखिने छ । गाउँ गाउँमा पक्की सडक हुनेछन् ।
 हुन त विगतमा पनि उनी मन्त्री नबनेको होइन । २७ भदौ २०५२ देखि २९ फागुन २०५३ सम्म शेरबहादुर देउवा नेतृत्वको सरकारमा विमलेन्द्र निधि सामान्य प्रशासन मन्त्री २ बैशाख २०५५ देखि १६ जेष्ठ २०५६ सम्म गिरिजा प्रसाद कोइरालाको नेतृत्वमा बनेको सरकारमा शिक्षा तथा खेलकुद मन्त्री र २० जेष्ठ २०६१ देखि २० माघ २०६१ सम्म मन्त्री बनेका थिए । तीन पटक सम्म मन्त्री बनेको भएपनि उनले केही विकास गर्न सकेका छैनन् । त्यसैगरी विमलका बुवा महेन्द्र नारायण निधि २०४७ बैशाख ६ गते कृष्ण प्रसाद भट्टराईको नेतृत्वको सरकारमा समेत मन्त्री बनेका थिए । यसरी बुवा एक पटक र छोरा पटक पटक मन्त्री हुँदा पनि क्षेत्रमा विकास हुन नसकेपछि जनता निराश हुनु स्वाभाविक थियो ।
तर, जब उनी सुशिल कोइराला नेतृत्वको सरकारमा भौतिक पुर्वाधार तथा यातायात मन्त्री बने, धनुषामा विकास अवश्य हुन्छ भनेर जनताको आशा पलायो । हुन त उक्त मन्त्रालयमा यस अघि राज्य मन्त्री बन्न सफल भएका संजय कुमार साहले जनकपुरको विकास गराउन विफल भएपनि जनकपुरको विकासको लागि एसियाली विकास बैंकको लगानी तथा ऋणमा एकिकृत सहरी विकास परियोजना ल्याएर सकारात्मक कार्य गरेका थिए । त्यही परियोजना अन्तरगत जनकपुरमा २६ किलो मिटर सडक र ढल निर्माण तथा जनकपुरको फोहर मैला व्यवस्थापन गर्नका लागि धनुषाको फुलगामामा सेनिटरी ल्याण्ड फिल साइट बनाउने प्रस्ताव अगाडी वढ्यो । गुठी संस्थान सँग जनकपुर नगरपालिकाले सम्झौता पनि गर्यो । तर, मन्त्री निधिले फुलगामा यस अघि नै राजर्षी जनक विश्व विद्यालयको लागि केन्द्रिय कार्यालयको रुपमा स्थापना हुने सम्झौता भईसकेको भन्दै फुलगामामा कुनै पनि हालतमा ल्याण्ड फिल साइट निर्माण हुन नदिने अडान राखेका थिए । परिणाम स्वरुप मन्त्री निधि जनकपुर आउन लाग्दा विपक्षी राजनीतिक दलका नेताहरुले २४ साउन २०७१ मा मन्त्री निधिलाई जनकपुर विमान स्थलको प्रवेशद्वार अगाडी विकास विरोधी मन्त्री भनेर कालो झण्डा देखाउनुको साथै उनको चित्रमा क्रस समेत गरेको पाइयो । अर्को तर्फ निधिलाई स्वागत गर्न गएका कांग्रेसका कार्यकर्ताहरुले मन्त्री निधि विकास प्रेमी नेता रहेको भन्दै काउण्टर दिएका थिए ।
उक्त विवादकै कारण अहिले आएर जनकपुर सडकमा एकिकृत सहरी विकास परियोजना अन्तरगत २६ किलो मिटर सडक निर्माण हुनुको ठाउँमा ९.५ किलो मिटर मात्र सडक निर्माण हुने भएको छ । अर्को तर्फ मन्त्री निधिले आफ्नो मन्त्रालयको बजेटबाट जनकपुरको लागि ४४ करोड रुपैयाँ लगानी गरेर जनकपुरका अन्य गल्लीहरुको पक्की निर्माण गराउन लगाएका छन् ।
सिंगो मधेसमा किन विकास गर्न चाहन्छन ?
पुलको सिलान्यास गर्दै मन्त्री निधि ।
नेपाली कांग्रेसमा मधेसी नेताहरु मध्ये विमलेन्द्र निधि अहिले सबै भन्दा ठुलो उचाईको नेता हुन । विगतमा निधि भन्दा ठुलो कद बनाई कांग्रेसमा स्थापित भएका महन्थ ठाकुर, विजय गच्छदार, जयप्रकाश गुप्ता लगायतका नेताहरु पार्टी परित्याग गरिसकेपछि उनी अहिले शिर्ष स्थानमा पुगेका छन् । पार्टी विभाजन भएपछि शेरबहादुर देउवाको नेतृत्वमा गठित नेपाली कांग्रेस प्रजातान्त्रिकको महामन्त्री बनेका थिए । पार्टी एकिकरण हुँदा उनको महामन्त्री पद यथावत रहेपनि पछिल्लो महाधिवेशनबाट उनी मधेसकै मतका कारणबाट महामन्त्री पदमा हार्नु पर्यो । त्यसकारण अब असोज पछि हुने भनिएको महाधिवेशनमा मधेसको मत पाउनको लागि मधेसमा विकास गर्नै पर्ने मन्त्री निधिको बाध्यता छ । अर्को तर्फ अब उनी भविष्यमा यदि सरकारमा गयो भने विकासका लागि अहिलेको मालदार मन्त्रालय उनले पाउने सम्भावना रहँदैन ।
हुन पनि निधि अब पार्टीमा यदि महामन्त्री वा त्यो भन्दा पनि माथिको निकायमा निर्वाचित भयो भने सरकारमा गृह, रक्षा, परराष्टू वा उपप्रधान मन्त्री सहित अन्य पावरफुल मन्त्रालय उनको रोजाई हुन सक्छ । त्यसकारण पनि विकास गर्ने उनको यो सुनौलो अवसर गुमाउन चाहँदैनन् । जनकपुरमा एउटा कार्यक्रममा मन्त्री निधिले प्रष्ट भनेका थिए,‘अहिले मैले जति गरे गरे, यदि सरकार विघटन भयो भने पनि आउँदो दिनमा केही योजनाहरु थप निरन्तरता पाई रहोस भनेर अर्थ मन्त्री डा.रामशरण महत सँग समन्वय गरेर योजना आयोगमा पार्ने प्रयास गर्दैछु ।”
विमलेन्द्रको राजनीतिक करियर
हुन त अहिलेको पुस्ताले विमलेन्द्र निधिले आफ्नो बुवा महेन्द्र नारायण निधिको राजनीतिक वारिस भनेर बुझलान् । तर उनको राजनीतिक जीवनलाई हेर्ने हो भने राजनीतिमा उनी विद्यार्थी काल देखि नै सक्रिय रहेको पाइन्छ । हुन त विमलको हजुर बुवा राजेश्वर निधि जमिन्दार थिए । त्यतिबेला उनको संगत राणाहरुसँग हुन्थ्यो । खास गरी सत्तामा रहेका राणाहरुबाट निस्कासित तथा अपहेलित सि ग्रेटका राणा जमिन्दारहरु राम शम्शेर राणासँग थियो । राजेश्वर निधि करिब २ सय विघा जमिनका जमिन्दार थिए । गाउँमा बच्चाहरुलाई पढाउनको लागि उनी एउटा विद्यालय संचालन गर्न चाहन्थे । जसको स्वीकृति लिनका लागि तत्कालिन राणा शासकहरुबाट अनुमति लिनु पथर््यो । उक्त प्रयास गर्दा बच्चालाई संस्कृत पढाउनु छ भने मटिहानी पाठशालामा पढाउनु, अंग्रेजी पढाउनु छ भने हिन्दुस्तानमा पढाउनु भनेर राणा शासकले जवाफ दिएपछि राजेश्वर निधिले विरोध गरेका थिए । त्यसकारण उनलाई हिरासतमा एक दिन थुनिएको पनि थियो । पछि २००३ मा पदम शम्शेर प्रधान मन्त्री भएको बेलामा नेपालको बैधानिक कानुन बनेपछि मृगेन्द्र शम्शेर तराई दौराहामा आएका थिए । अनि दुई वटा विद्यालय खोल्नका लागि स्वीकृति दिईयो । जब उनले एउटा विद्यालय आफ्नै गाउँ नगराईनमा खोल्ने प्रस्ताव राखे तब धेरै गाउँका मानिसहरु त्यहाँ जान नसक्ने भएपछि जनकपुरमा सरस्वती मावि र यदुकुहामा गौरीनारायण गिरीले विद्यालय खोल्न लगाए । अनि नगराईनमा प्राथमिक विद्यालय स्थापना भयो ।
विमलका बुवा महेन्द्र नारायण निधि नेपाली कांग्रेसका संस्थापक नेताहरु मध्येका एक हुन । राणा शासनको विरुद्धमा र राजा महेन्द्रले चालेको निरंकुश कदमको विरुद्धमा उनी सहभागी भएका थिए । यति मात्र होइन २०४६ सालको आन्दोलनमा समेत उनी सहभागी भएका थिए । जब कांग्रेसको स्थापना भएको थियो त्यति बेला पनि दुई वटा कांग्रेस थियो । सुवर्ण शम्शेर र महाविर शम्शेरहरु नेपाल प्रजातान्त्रिक कांग्रेसमा थिए जो सशस्त्र क्रान्ति र सेना परिचालनको पक्षमा थिए भने अर्को तर्फ विपी कोइराला, गणेश मान सिंह, कृष्ण प्रसाद भट्टराई र महेन्द्रनारायण निधिहरु नेपाली राष्टिूय कांग्रेसमा थिए । जब पार्टी एकिकरण भयो र ७ सालको सशस्त्र आन्दोलनमा सहभागी भएका र महेन्द्र नारायण निधि १७ सालको आन्दोलनमा महात्मा गान्धी र राममनोहर लोहियाबाट प्रभावित भई हिंसाको विरुद्धमा शान्तिपुर्ण संघर्ष देश भित्रै गर्ने लाइन लिए । पछि मात्र विपी कोइराला २०३३ सालमा राष्टिूय मेलमिलापको नीति लिएर देश भित्र फर्किएका थिए । त्यही लाइनलाई निरन्तरता दिँदै विमलेन्द्र निधि अहिले पनि शेरबहादुर देउवा खेमामा लागेका छन् । उनलाई कतिपयले देउवाको राइट हयाण्ड पनि भन्ने गर्छन ।
जब विमलेन्द्र निधि राराब कलेजमा पढ्थे उनलाई कलेजबाट निस्कासन पनि गरेको थियो । २०३२ सालमा जब बैकुण्ठ प्रसाद विजुक्छे क्याम्पस प्रमुख थिए उनले शुल्क वृद्धि गरेका थिए । शुल्क बृद्धिको विरोध गरेका विमलेन्द्र निधि सँगै रामसरोज यादव, दिगम्बर राय, महेश शंकर गिरी, राजकुमार भारती लगायत करिब २५÷३० जना विद्यार्थीहरुलाई क्याम्पस प्रमुख विजुक्छेले १ वर्षको लागि क्याम्पसबाट निष्काशन गरेका थिए । निष्काशित भएपछि विमलेन्द्र काठमाण्डौको पाटनमा पढ्न गए । हुन त त्यतिबेला विमलका दाजु नवेन्द्र निधि पनि विद्यार्थी राजनीतिमा लागेका थिए । तर पछि उनी प्राध्यापन पेशामा लागे । अर्को तर्फ एक वर्ष पछि विमल जनकपुरको राराब क्याम्पसमा फर्केर विद्यार्थी राजनीतिमा सक्रिय भए । पछि २०३६ सालमा जनकपुरको गोपाल धर्मशालामा विपी कोइरालाबाट उदघाटन गरिएको नेपाल विद्यार्थी संघको केन्द्रिय महाधिवेशनबाट केन्द्रिय सभापतिमा सर्बसम्मत चुनिएका थिए । जसले उनको राष्टिूय पहिचान स्थापित हुन गयो । हुन त उनी पनि पटक पटक गरी ९ वर्ष जेल गएको भनेर विकीपिडियामा उल्लेख छ ।
निधिको विवाह
निधिलाई एक पटक एपेन्डिक्सको पेन भएको थियो । विमलका दाजु नबेन्द्रका अनुसार २०४० साल जेष्ठ महिनामा विमलको एपेन्डिक्स पेन भएपछि जनकपुर अञ्चल अस्पतालका चिकित्सक डा.ध्रुव शर्माले विमलको शल्यक्रिया गरेको थियो । अञ्चल अस्पतालमा गरिएको शल्य क्रिया त्यो नै पहिलो थियो । किनभने त्यसअघि सम्म स्रोत साधनको अभावका कारण कसैको शल्यक्रिया गरिदैन्थ्यो । दरभंगा जानु पथर््यो । हुन त त्यतिबेला डा.जयबल्लभ दासले पनि अप्रेशन थिएटरमा सुविधा छैन दरभंगा लग्नुस भनेर दिएको सल्लाहलाई बेवास्ता गर्दै विमलका दाजु नबेन्द्रले डा. ध्रुव शर्मा माथि विश्वास गरे । जब विमल ७ दिनसम्म अस्पतालमा भर्ना भए ध्रुव शर्माकी श्रीमति दिपशिखा शर्माले खाना पकाउने देखि नास्तासम्म विमलका लागि पुर्याइदिने गरेपछि निधि परिवार र डा.शर्मा परिवार बीच राम्रो सम्बन्ध स्थापित हुन पुग्यो । पछि गएर महेन्द्र नारायण निधिले कलकतामा दिपशिखाकी बहिनी अनामिका उपासकसँग विहे गराए ।
राजनीतिमा निधिको नकारात्मक पक्ष
भौतिक पुर्वाधार तथा यातायात मन्त्रि विमलेन्द्र निधिलाई २४ साउन २०७१ मा जनकपुर विमानस्थलको मुलद्वार 
अगाडी १७ राजनीतिक दलले कालो झण्डा देखाई विरोध प्रदर्शन गर्दै ।
विमलेन्द्र निधि नेपाली कांग्रेसमा शिर्ष नेताको स्थान बनाई पार्टी भित्र अत्यन्त प्रभावशाली नेताको रुपमा ठाउँ बनाउन सफल भएपनि उनका कार्यकर्ताहरु अझै पनि सडकमै छन् । प्रतिवन्धितकाल देखि नै उनीसँग सँगै राजनीति गर्नेहरु अहिले किनारा लगाइएका छन् । उनी सत्तामा पुगिसकेको भएपनि उनलाई सहयोग गर्ने कार्यकर्ताहरु भुमिका विहिन भएर बस्नु परेको छ । खास गरी धनुषामा पार्टी भित्र तानाशाहको रुपमा प्रस्तुत हुने उनी एकलौटी निर्णय गर्नु उनको अर्को नकारात्मक पक्ष हो ।  कामको शिलशिलामा चाहे विकास निर्माणको होस वा कुनै कर्मचारीको सरुवा बढुवामा नै किन न होस उनको पहिलो प्राथमिकता भनेको आफ्नो जात र आफन्त पर्ने गरेको कार्यकर्ताहरुको गुनासो रहने गरेको छ ।
मोदी भ्रमण र विवाद
भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र दामोदर दास मोदीको जनकपुर भ्रमणका लागि नेपाल सरकारले आधिकारिक रुपमा जनकपुरमा स्वागत गर्न भौतिक पुर्वाधार तथा यातायात मन्त्री बिमलेन्द्र निधिलाई औपचारिक रुपमा सवारी मन्त्रीको रुपमा खटाएको थियो । भारतीय प्रधानमन्त्री मोदीले जनकपुरमा नागरिक अभिनन्दन गर्ने स्थानको रुपमा नेपाल सरकारले सुरक्षाको संबेदनशिलताका कारण जानकी मन्दिरलाई रोजेको थियो भने जनताहरुको चाहनालाई मुद्दाको रुपमा विपक्षी दलहरुले खुल्ला मैदान रंगभुमिमा हुनुपर्छ भनेर विवाद उत्पन्न भएपछि भारतीय प्रधानमन्त्री मोदीको भ्रमण रद्द भएको मन्त्री निधिले प्रेस विज्ञप्ति जारी गरी सार्वजनिक गरे लगतै सरकारका परराष्ट्रमन्त्री महेन्द्र बहादुर पाण्डेले पनि मन्त्री निधिको आलोचना गर्दै कुटनीतिक मर्यादा विपरित रहेको बयान दिएका थिए । भारतीय प्रधानमन्त्री मोदीको जे जति कारणले भ्रमण रद्द भएको भएपनि जनकपुरमा धेरैले मन्त्री निधिलाई नै दोषी मानेका थिए ।


२०७१ चैत्र ०१ गते आईतबार

जवजको विश्लेषण गर्दा -अरबिन्द कुमार यादव

अरबिन्द कुमार यादव
जननेता स्व. मदन भण्डारीद्वारा प्रतिपादित जनताको बहुदलीय जनवाद वर्तमान नेपाली राजनीतिमा एउटा चर्चित सिद्धान्त हुन् । जवजलाई जति प्रचारित गरिएको छ, त्यति यो सिद्धान्त नेपाली समाजमा पच्न सकेको छैन । हुनत नेपालको प्रजातान्त्रिक आन्दोलनमा मदन भण्डारीको ठूलो योगदान छ । जसलाई एउटा सच्चा लोकतन्त्रवादीले विर्सन सक्दैन । कतिपय वाम विश्लेषकहरुले जवजलाई एउटा ठूलो छलाङ्ग मारिएको र नेपालको राजनीतिमा एउटा सफल सिद्धान्तको रुपमा व्याख्या विश्लेषण गरेको कुरा प्रति पंक्तिकार सहमत छैन । कारण के हो भने जवजले एमालेलाई न पूर्ण प्रजातन्त्रवादी बन्न दिएको छ न पूर्ण कम्यूनिष्ट÷एमाले नेपाली काँग्रेसजस्तो पूर्णप्रजातन्त्रवादी बन्न दिएको छ न पूर्ण कम्यूनिष्ट एमाले नेपाली काँग्रेस जस्तो पूर्ण प्रजातन्त्रवादी यस मानेमा बन्न सकेको छैन कि उसले आफ्नो नामको अगाडि कम्यूनिष्ट झुन्डयाएकै छन् । अर्को तिर एमाले पूर्ण कम्युनिष्ट यस मानेमा बन्न सकेनन् कि उसले आफूलाई पूर्णप्रजातन्त्रवादी भएको कुरा सहर्ष स्वीकार गरिसकेका छन् । साँचो भन्ने हो भने नेपालको राजनीतिमा पूर्ण प्रजातन्त्रवादीको भूमिकामा नेपाली काँग्रेस छन् भन्ने पूर्ण कम्युनिष्टको भूमिकामा माओवदी पार्टीहरु (फुटे जुटेका सबै) । यसरी जवजले एमाले पार्टीलाई एउटा वर्णशंकर पार्टीको रुपमा उभ्याई दिएका छन् ।
    जवजलाई जति पनि स्वाभिमानी सिद्धान्तको रुपमा लिए पनि उसले एमालेलाई राजाको खुट्टामा ढोग्न लगायो । राजाको पाउँमा विन्ति चढाउन सिकायो । एमालेका वरिष्ठ नेता माधव कुमार नेपालले दाम राखेर पूर्व राजा ज्ञानेन्द्रलाई ढोगेको दृष्य हामीले भूल्न सकेका छैनौं । आफ्नो सिद्धान्तलाई एकातिर स्वाभिमानी ठान्ने र अर्कातिर एउटा व्यक्तिलाई विष्णु अवतार मानेर सताको उकालो चढने कुरावीच कसरी तालमेल हुन सक्छ त ? राजाको राजदण्डलाई ढोग्न समेत पछि नपर्ने एमाले मित्रहरु कसरी सच्चा कम्यूनिष्ट हुन सक्छन् त ? प्रधानमन्त्री पदका लालायित पूर्व प्र.म. माधव कुमार नेपाल राजदरबारको दक्षिण क्षत्रेमा डेढ घण्टा खडा भएर प्रधानमन्त्री पदका लागि निवेदन हाल्न खोज्दा उसलाई कहाँ जवजले रोक्यो त ?
    जवजले आफूलाई सर्वहरा वर्गको नेतृत्व गर्ने र सवै किसिमको शोषण दमनको विरुद्धमा लाग्ने कुरा उदघोष गरेका छन् । तर उनले आफ्नै देश नेपालमा करीब ५०५ मधेशीहरु खसवादीको शोषण दमनमा परेका कुरा कसरी विर्सिए त ? के जवज चिलको आँखा जस्तो प्रस्तुत भएन त ? सबै किसिमको शोषणमा मधेशी, दलित, मुस्लिम र पिछडा वर्ग, जनजाति, आदिवासी किन जवजको नजरमा परेनन् । सम्पूर्ण जातिय मुक्तिको कुरा फ्लाक्ने जवजले आफ्नो पार्टीका पनि किन समावेशीताको सिद्धान्त लागू गर्न सकेनन् । अहिलेसम्म किन एमाले कट्टर पहाडी वाहुनहरुको पार्टी मात्रै बन्न सके त ? धर्मलाई अफिम मान्ने कम्युनिष्टहरु कसरी हिन्दु धर्म मानेर सत्ताको कुर्सीमा विराजमान भएको कुरा हाम्रा आँखाले देखेकै हो । नेपालको महान प्रजातान्त्रिक आन्दोलनमा नेपालका कम्युनिष्टहरुले ठूलो योगदान अवश्य दिएका छन् । धेरै रहर लाग्दा उमेरका युवाहरु शहीद पनि भए । तर के प्रजातन्त्र खसवादीहरुका लागि मात्रै भयो त ? अनि किन सबैलाई २००७ साल देखि नै आन्दोलनमा सहभागी गराएर मार्न लगायो । यसको जवाफ नेपाली जनता समक्ष जवजले दिनुपर्ने दिन नजिक आइरहेका छ्न ।
    जुन जवजमा न समावेशीता छ न धर्म निरपेक्षता छ, न मधेशीको अधिकारको कुरा उठाएको छ न दलित मुक्तिको कुरा व्यवहारमा लागू भएका छन् । अनि कसरी एमालेका अध्यक्ष केपी ओलीले जवजलाई राष्टिूय मान्यता बोकेको सिद्धान्तको रुपमा व्याख्या गरिरहेका छन् ? के यो जनताको आँखामा धुलो छर्ने काम होइन त ? माधव कुमार नेपाल प्रधानमन्त्री हुँदै उनले एक भाषा एक भेषको नीति अख्तियार गरेकै हुन् । यसबाट देशको बहुभाषिक र बहुसांस्कृतिक मान्यता बोकेका आम मानिसहरु मर्माहत भए । के माधव नेपाललाई जवजले यो कुरा सिकाएको होइन र ? होइन भने जवजले उनलाई रोक्नु पथ्र्यो । किन रोकेन यसको जवाफ उहाँसँग छैन होला ।
    यसरी जवजको विश्लेषण गर्दा आजको गणतान्त्रिक मुलुक नेपालमा जवज अब विघटनको संघारमा उभिएका छन् । यसलाई विघटन गरेकै राम्रो होइन भने कतिदिन कहिले सम्म माओवादी र मधेशवादीको मुद्धा थपेर टालटुल गरि चलाइरहने त ? अबको २० औं शताब्दीको टालटुले सिद्धान्तलाई आगामी दिनमा स्वीकार गर्न कठिनाईए हुन्छ । सर्वस्वीकृत सिद्धान्तको प्रतिपादन हुनु एकदम आवश्यक भइसकेको छ । लेखको अन्त्यमा सडकमा एमाओवादी साथीहरुले एमालेको विरुद्धमा लगाएको एउटा नारा उल्लेख गर्न चाहन्छु ।
कम्यूनिष्ट पार्टी एमाले ।
न पोथी न भाले ।।

२०७१ चैत्र ०१ गते आईतबार

Tuesday, March 10, 2015

यस्तो छ सभाषदहरुको १ करोडको योजना

अजय अनुरागी
जनकपुरधाम............
निर्वाचन क्षेत्र पुर्वाधार विशेष कार्यक्रम  अन्तरगत धनुषाको ७ वटै निर्वाचन क्षेत्रका लागि १÷१ करोड  गरी कुल ७ करोड रुपैयाँको विकासका योजना यस क्षेत्रका सभाषदहरुले प्रस्तुत गरेका छन् । सुशिल कोइरालाको नेतृत्वमा रहेको वर्तमान सरकारले देशभरीकै २ सय ४० वटा निर्वाचन क्षेत्रमा पुर्वाधार विकासका लागि ल्याएको विशेष कार्यक्रम अन्तरगत धनुषाका कुल २७ जना सभाषदहरुले आ(आफ्नो क्षेत्रका लागि विकासको योजना प्रस्तुत गरेका छन् । प्रत्येक निर्वाचन क्षेत्रबाट निर्वाचित सभाषदहरुको संयोजकत्वमा उक्त क्षेत्रमा रहने समानुपातिक सभाषदहरुलाई समावेश गरी निर्वाचन क्षेत्र पुर्वाधार विशेष कार्यक्रम समिति बनाइएको छ ।
१ करोड बजेट रहेको उक्त योजनामा न्युनत्तम रु. ७ लाखको एउटा योजना र बढीमा १० वटासम्म योजना राख्न सकिने मापदण्ड रहेको निर्वाचन क्षेत्र पुर्वाधार विशेष विकास समितिमा सभाषदहरुका बाहेक धनुषाका स्थानीय विकास अधिकारी, जिल्ला प्राविधिक कार्यालयका प्रमुख, विषयगत कार्यालयका अन्तरगत खानेपानी डिभिजनका प्रमुख सदस्य रहेका छन् । यसका अतिरिक्त निर्वाचन क्षेत्रमा पर्ने नगरपालिका वा उपमहानगरपालिकाका कार्यकारी अधिकृत समेत उक्त समितिको सदस्य छन् । जिल्ला विकास समितिमा स्थानीय विकास अधिकारीले तोकेको अधिकृत स्तरको कर्मचारी सदस्य सचिव रहने प्रावधान अनुसार धनुषामा विजय यादव सदस्य सचिव छन् ।
उक्त समितिले निर्माण गर्ने पुर्वाधारका कार्यक्रम तथा योजनाहरुको अनुगमन गर्नका लागि अनुगमन समिति समेत बनाउने प्रावधान छ । समितिमा रहेका सभाषद यदि उक्त अनुगमन समितिमा बस्न चाहन्छन् भने संसदीय विकास कोषको रकम १५ लाखको कम्तिमा ५० प्रतिशत लगानी गरिनुपर्ने र समानुपातिक सभाषदका लागि ४० प्रतिशत लगानी गर्नुपर्ने मापदण्ड बनाइएको छ । हरेक निर्वाचन क्षेत्रमा समानुपातिक तर्फ जेष्ठ सभाषदको संयोजकत्वमा अनुगमन समिति बनाउने प्रावधान छ ।
१ करोड एउटा निर्वाचन क्षेत्रको लागि रकम छुट्याइएको भएपनि १.५ प्रतिशत अर्थात रु.१ लाख ५० हजार जिविसले कन्टिजेन्सी खर्च वापत लिने गरेको छ ।
धनुषामा कुन क्षेत्रमा कस्तो योजना ?
निर्वाचन क्षेत्र पुर्वाधार विशेष कार्यक्रम अन्तरगत रु. १ करोडको
 योजना छनौट गर्दै एमाओवादीका सभाषद रामसिंह यादव ।
धनुषामा कुल ७ वटा निर्वाचन क्षेत्र रहेका छन् । २७ जना सभाषदहरुले प्रस्तुत गरेको उक्त योजनालाई हेर्दा धनुषा क्षेत्र नं. ३ मा मात्र एउटा ठोस योजना प्रस्तुत भएको देखिन्छ । सबैभन्दा वढी १० वटा योजना क्षेत्र नं. ७ मा रहेको छ । संसदीय विकास कोष रकम जस्तै यस कार्यक्रममा पनि सभाषदहरुले सडक माटो ग्राभलमै अधिकांश योजना छनौट गरेको पाइन्छ भने विगतको जस्तै सामुदायिक भवन निर्माणलाई प्राथमिकता दिइएको छ ।
धनुषाको क्षेत्र नं. १ मा निर्वाचित नेपाली कांग्रेसका सभाषद दिनेश प्रसैलाको संयोजकत्वमा समानुपातिक सभाषद मुक्ता कुमारी यादव र राप्रपाका समानुपातिक सभाषद लक्ष्मी थापा पासवान सम्मिलित समितिले ७ वटा योजना प्रस्तुत गरेका छन् । बल्हा सघारा गाविसको दुर्गामन्दिर देखि बरेरवा, टरिया, लक्कड, सिंग्याही मडान सम्म बाटो ग्राभल गर्नका लागि रु.१५ लाख, विसरभोरा गाविसको नाथपट्टी चौक देखि सोनापारा चौक हुँदै डुमरिया चौकसम्म बाटो ग्राभलका लागि रु.१५ लाख, विजुलिया मोड देखि माचीमंगराहा नाथपट्टी सडकसम्म बाटो ग्राभलका लागि रु. १५ लाख, षतोखर गाविसको कुशमाहा देखि खरिहानी मरतैया नदि हुँदै हौवाही यदुकुहा सम्म बाटो ग्राभलका लागि रु.१५ लाख, गाविस बालाबाखर वार्ड नं. १ बेमर्खी देखि चिरैया लवका टोल, मतौना चौकसम्म बाटो ग्राभलका लागि रु. १५ लाख, बल्हागोठ गाविस देखि बल्हाकठाल, पतनुका हुँदै लगमासम्म बाटो ग्राभलका लागि रु. १५ लाख र बल्हागोठ कवरगाह देखि लवटोली हुँदै खजुरी स्टेशन, काली मन्दिर पछाडी बाटो खजुरी चन्हासम्म ग्राभलका लागि रु.१० लाख गरि कुल ७ वटा योजनामा रु. १ करोडको सडक निर्माणका लागि उक्त समितिले विकासको योजना प्रस्तुत गरेका छन् ।
निर्वाचन क्षेत्र पुर्वाधार विशेष कार्यक्रम अन्तरगत रु. १ करोडको
 योजना छनौट गर्दै भौतिक पुर्वाधार तथा यातायात मन्त्रि विमलेन्द्र निधि ।
त्यसैगरी धनुषाको निर्वाचन क्षेत्र नं. २ का नेपाली कांग्रेसका निर्वाचित सभाषद रामकृष्ण यादवको संयोजकत्वमा एमालेका समानुपातिक सभाषदद्वय शितल झा र रामअवतार पासवान सम्मिलित समितिले कुल ५ वटा योजनाका लागि रु. १ करोडको योजना प्रस्तुत गरेका छन् । उक्त समितिले पछि निर्णय गरे बमोजिम हुने भनी खुल्ला दिशामुक्त कार्यक्रमको लागि रु. ७ लाखको योजना प्रस्तुत गरेका छन् । त्यसैगरी रकम नखुलाइएको भएपनि कपटौल वडा नं.७,८ र ९, विक्रमपुर ५ र ६ हुँदै भराख परवाहासम्मको लागि सडक ग्राभलको योजना प्रस्तुत गरेका छन् । हुन त त्यो योजना पछि आएर उक्त समितिले परिवर्तन गरेको  हो । त्यसअघि सुगा निकास बजार देखि टिल्ही, रुधौली, चक्करसम्मको योजना राखिएको थियो तर, उक्त योजना सडक विभागले पहिले नै छनौट गरिसकेका कारण उक्त योजना फेरिएको हो । त्यसैगरी ठाढी, मुरिवा, नेमुवाटोल, धबौली मावि हुँदै तारा टोलसम्मको ग्राभल, पौडेश्वर ४ देखि मानसिंह पट्टी, मझौरा, बघचौडा, तारापट्टीसम्मको सडक ग्राभलका लागि र हडवारा देखि बफैसम्मको बाँकी ग्राभल कार्य बाँकी सडक गरी कुल ४ वटा सडकको योजना प्रस्तुत गरेका छन् ।
त्यसैगरी निर्वाचन क्षेत्र नं. ३ मा निर्वाचित सभाषद विमलेन्द्र निधिको संयोजकत्वमा कांग्रेसकै समानुपातिक सभाषद लक्ष्मीदेवी भण्डारी, रश्मी ठाकुर र मालेका सभाषद शिवचन्द्र चौधरी सम्मिलित समितिले एउटा मात्र योजनामा १ करोड रुपैयाँको योजना प्रस्तुत गरेका छन् । झोझी कटैया गाविस अन्तरगतका सडकहरुमा पक्की नाला र पिसिसि ढलान कार्य गर्ने योजना उक्त समितिले प्रस्तुत गरेका छन् । निधि संविधानसभा चुनावका दौरान प्रचार प्रसार गर्ने क्रममा जुन गाविसबाट आफुलाई सबै भन्दा वढी मत आउँछ उक्त गाविसलाई विकास गर्नको लागि रु. १ करोड दिलाउने प्रतिवद्धता गरेका थिए । निर्वाचनमा झोझी कटैयाबाट उनलाई सर्वाधिक मत आएका कारण उनले उक्त रकम सोही गाउँमा खर्चने भएका छन् । ७ वटा निर्वाचन क्षेत्रहरु मध्ये तीन नम्बर क्षेत्रमा मात्र एउटा योजना प्रस्तुत गरिएको छ । र, उक्त गाउँमा मात्र पक्की सडक र पक्की नाला निर्माणको योजना प्रस्तुत गरिएको छ ।
धनुषाको क्षेत्र नं.४ का निर्वाचित सभाषद संजय कुमार साह अहिले निलम्बनमा परी ज्यान मुद्दामा अभियुक्त भई अहिले सिरहा कारागारमा थुनामा छन् । त्यसकारण उक्त क्षेत्रमा जेष्ठ सभाषदको हैसियतमा नेपाली कांग्रेसका समानुपातिक सभाषद लिला कोइरालाको संयोजकत्वमा सभाषदहरु मिनाक्षी झा, प्रमिला दास, रामसपाका सभाषद दिनेश प्रसाद साह र सदभावनाका सभाषद माधवी रानी साह सम्मिलित समितिले कुल २ वटा योजना प्रस्तुत गरेका छन् । गंगा सागर, धनुष सागर लगायत जानकी मन्दिर वरपर सौर्य बत्ती जडान र जनकपुर उपमहानगरपालिका वडा नं. १० स्थित जानकी मन्दिर भन्दा उत्तर, अरगज्जा पोखरी भन्दा पुर्व शौचालय निर्माण गर्न जिविसले उपमहानगरपालिका सँग समनव्य गरी कार्य प्रक्रिया अघि बढाउने गरी कुल २ वटा योजनामा रु.१ करोडको योजना प्रस्तुत गरेको छ ।
     त्यसैगरी निर्वाचन क्षेत्र नं. ५ मा नेपाली कांग्रेसका निर्वाचित सभाषद डा.चन्द्रमोहन यादवको संयोजकत्वमा महेन्द्र यादव, एमाओवादीका प्रतिक्षा तिवारी मुखिया र तमलोपाका इन्दिरा झा समितिले कुल ६ वटा योजना प्रस्तुत गरेको छ ।
    मानसिंह पट्टी, ननुपट्टी, भगवानपट्टी, अन्दुपट्टी कटरैत, ठेरा, बगेवा, लक्ष्मीनिया सडकका लागि रु. २५ लाख, ठेरा, चौहवा, प्रस्टोकी, चन्द्रपुर सम्म सडकका लागि रु.१० लाख, एभरेष्ट पेपर फेक्टूी महेन्द्रनगर देखि रमेशपुरसम्म सडकका लागि रु.१५ लाख, परशुराम तलाउको पर्यटकीय तथा सांस्कृतिक पुर्वाधार विकासका लागि रु.१० लाख, मिथिला विहारी प्रवेशद्वार कचुरीका लागि रु. १५ लाख र लक्ष्मीनिया बजारमा प्रहरी चौकी निर्माणका लागि रु. २५ लाख गरी कुल ६ वटा योजनामा कुल १ करोड रुपैयाँ उक्त समितिले खर्चिने भएको छ ।
त्यसैगरी निर्वाचन क्षेत्र नं. ६ मा नेपाली कांग्रेसका निर्वाचित सभाषद प्रेमकिशोर साहको संयोजकत्वमा एमाओवादीका समानुपातिक सभाषद रामसिंह यादव र नेपाल परिवार दलका समानुपातिक सभाषद एकनाथ ढकाल सम्मिलित समितिले कुल ८ वटा योजना प्रस्तुत गरेका छन् । एकनाथ ढकाल धनुषाका सभाषद नरहेपनि उनी उक्त समितिमा रहेका छन् । उक्त समितिले प्रस्तुत गरेको ८ वटा योजनाहरु मध्ये गणेशमान चारनाथ नगरपालिकामा करिब धर्मशाला निर्माणका लागि रु.१० लाख छुट्याएको भएपनि बाँकी योजनाहरुका लागि रकम छुट्याएको छैन । धनुषाधाम देखि मौङराहा हुँदै सिकियाहा हनुमान चौकसम्म सडक, सबैला बजार भित्र सडक ढलान, विद्यालय ठिल्लामा भवन निर्माण, नागेन्द्र स्मारक हुँदै भागरथ टोल, शेषटोल हुँदै थानासम्म सडक, रघुनाथपुर ढोलबाजा सहिद पार्कदेखि नहरसम्म सडक, झटियाही ६ मा सामुदायिक भवन र बरमझियामा सामुहिक सहिद स्मृति भवन गरी बाँकी ७ वटा योजना छुट्याइएको छ ।
त्यसैगरी धनुषा निर्वाचन क्षेत्र नं. ७ मा एमालेका निर्वाचित सभाषद शत्रुधन महत्तोको संयोजकत्वमा नेपाली कांग्रेसका समानुपातिक सभाषदद्वय आनन्द प्रसाद ढुङ्गाना र पुष्पलत्ता लामा, एमालेका सभाषद ज्ञानबहादुर भुजेल र दलित जनजाती पार्टी यशोदा कुमारी लामा सम्मिलित समितिले कुल १० वटा योजना प्रस्तुत गरेको छ ।
    बेंगाडावर १ देखि ढल्केवर बजारसम्म सडक, उमाप्रेमपुर, मालटोल, पर्वता हुँदै भुतही पटेर्वा, पुरनदाहासम्म सडक, पुष्पवलपुर, दिगम्बरपुर, इच्छापुर, औरहासम्म सडक, उमाप्रेमपुर ४ किसानपुर हुँदै केशरकुट्टी, आनन्द चौकसम्म सडक, ढल्केवर ३ सडक विभाग हुँदै केमलीपुर, बसैखोलामा कजबे निर्माण, तुल्सी ७ मा सामुदायिक भवन (उपस्वास्थ्य चौकी) निर्माण, बेंगाडावर ७ मा सामुदायिक भवन निर्माण, ढल्केवर ३ मा राधाकृष्ण सामुदायिक भवन निर्माण, दिगम्बरपुर ६ मा सामुदायिक भवन निर्माण र यज्ञभुमि भिमानमा बौद्ध गुम्बाको गेट निर्माण गरी कुल १० वटा योजनामा रु. १ करोड उक्त समितिले खर्चिने भएको छ ।
सत्ता पक्ष र प्रतिपक्ष एकै ठाउँ
संविधानसभामा रहेका दलहरु बीच संविधानका अन्तरवस्तुहरुमा विवाद रहेपनि निर्वाचन क्षेत्र पुर्वाधार विशेष कार्यक्रमका लागि धनुषाका सभाषदहरु मिलेरै योजनाको भागवन्डा तथा छनौट गरेका छन् । सत्ता पक्ष र प्रतिपक्ष बीच केन्द्र देखि जिल्लासम्म विवाद रहेको भएपनि धनुषाका स्थानीय विकास अधिकारी झलक राम अधिकारी, जिल्ला प्राविधिक कार्यालयका प्रमुख राजकिशोर प्रसाद साह र खानेपानीका डिई धर्मेन्द्र कुमार केसरीको प्रयासका कारण सभाषदहरु बीच सहमती कायम हुन सकेको सदस्य सचिव विजय यादव बताउँछन् । कतिपय निर्वाचन क्षेत्रहरुमा सभाषदहरु बीच समन्वय हुन नसकिरहेको अवस्थामा ६÷६ घण्टासम्म सभाषदहरुलाई राखेर बैठक गरी विकासका लागि सहमति गराउन सकिएको यादव बताउँछन् । अषाढ महिनासम्म विकास निर्माणको कार्य सम्पन्न गरिसक्नु पर्ने भएकाले क्षेत्र नं. ६ र ७ मा उपभोक्ता समिति मार्फत र क्षेत्र १ देखि ५ सम्म ठेक्का लगाई कार्य सम्पन्न गरिने सदस्य सचिव यादव बताउँछन् । ठेक्का प्रक्रिया र उपभोक्ता समिति गठनको प्रक्रिया सुरु भईसकेको उनी बताउँछन् ।
    यसका अतिरिक्त संसदीय विकास क्षेत्रका लागि यो सरकारले १० लाख बाट रकम बृद्धि गरी १५ लाख रुपैयाँ पु¥याएको छ । त्यसका लागि पनि धनुषामा सभाषदहरुले धमाधम योजनाहरु पेश गर्न थालिसकेका छन् । यसका अतिरिक्त यसपटक प्रत्येक निर्वाचित सभाषदले आफ्नो निर्वाचन क्षेत्रमा एउटा पुल समेत निर्माण गर्न पाउने छन् ।


२०७१ फाल्गुन २४ गते आईतबार,

एमाले सभासद सत्रुधन महतो यस वर्षको ‘महामूर्ख’

एमाले सभाषद शत्रुधन महत्तोलाई महामुर्खको उपाधि प्रदान गर्दै मिथिला नाटय कला परिषदका
 अध्यक्ष मदन ठाकुर ।
द एक्सक्लुसिभ सम्वाददाता
जनकपुरधाम............

होली पर्वको अवसरमा मिथिला नाट्यकला परिषदले प्रत्येक वर्ष आयोजन गर्ने व्यंग्यात्मक सांस्कृतिक कार्याक्रम महामुर्ख सम्मेलन बिहीबार जनकपुरमा सम्पन्न भएको छ ।         महामुर्ख सम्मेलनमा यस वर्षको महामुर्खको उपाधी एमालेका धनुषा क्षेत्र नं. ७ बाट निर्वाचित सभासद सत्रुधन महतोलाई प्रदान गरेको छ । यस कार्यक्रममा मिथिलाको कला संस्कृतिलाई संरक्षण सम्बद्र्धन गर्ने उद्देश्यले प्रत्येक वर्ष तराई होलीको एक दिन पूर्व विभिन्न होरीको गीत संगीत ,नाटक , कविता बाचन लागयत प्रदर्शन गर्दै  जनकपुर क्षेत्रकमा बुद्धिजिवी मध्येका एक जना विशिष्ट व्यक्तिलाई छनोट गरी व्यंग्य स्वरुप महामर्खको उपाधि दिने गरिन्छ । त्यस्तै अन्य बुद्धिजिवी प्रतिष्ठित व्यक्तिहरुलाई विभिन्न उपनाम दिदै मुर्खको उपाधी प्रदान गर्ने गर्दछन् ।
   
  
महामुर्ख सम्मेलन निकै व्यंग्यात्मक एवं मनोरञ्जनात्मक सांकृतिका कार्यक्रम भएकोले सहभागिहरु आनन्द लिदै उमंगित हुने गर्दछन् । महामूर्ख सम्मेलन विगत १९ वर्षदेखि होलीको अवसरमा आयोजन हँदै आएको र पछिल्लो ६ वर्षदेखि होलीको मौलिक संस्कृतिको संरक्षण एवं सम्बद्र्धन गर्ने उद्देश्यले होरी तथा जोगिरा गायत होरी महोत्सव समेत गर्दै आएको मिथिला नाट्यकला परिषदका अध्यक्ष मदन ठाकुरले जानकारी दिनुभयो ।
मुर्खहरुलाई सम्मानका लागि तरकारी सहितको माला लिएर तयार मिनापका कलाकारहरु ।
त्यस्तै रामानन्द यूवाक्लबका पूर्व अध्यक्ष जिवनाथ चौधरीलाई मुसरीलाल, मैथिली साहित्यकार अयोध्यानाथ चौधरीलाई खेसारीलाल, धनुषा शसस्त्रका प्रहरी उपरीक्षक रविन्द ठकुरलाई हराशंख , वृहत्तर क्षेत्र विकास परिषदका कार्यकारी निर्देशक उमेश यादवलाई बंशकुल्हैर , उद्योग बाणिज्यसंघ धनुषाका पूर्व अध्यक्ष एवं पूर्व केन्द्रिय सदस्य निर्मल चौधरीलाई बहुगामी र मारबाडी सेवासमितिका अध्यक्ष विशाल चौधरीलाई बोतलानन्दको उपाधी प्रदाग गरेका छन् । उनीहरुलाई विभिन्न चिजविजनहरुको व्यंगात्मक मला तथा फुलका मालाले सम्मान गरिएको छ । 
मिनापले प्रदान गरेको मुर्खको उपाधिका साथ धनुषाका प्रतिष्ठित व्यक्तिहरु ।
यस पटक ११ जना प्रतिष्ठित व्यक्तिहरुलाई मुर्खको उपाधि प्रदान गरिएको छ ।  मैथिलीका वरिष्ट साहित्यकार रमेश रञ्जनलाईला मुर्खाधिराज, धनुषाका प्रमुख जिल्ला अधिकारीलाई मछराधीश ,जनकपुर उद्योग बाणिज्यसंघका अध्यक्ष शिव शंकर साह हीरालाई सिलोटानन्द, धनुषा नेपाल पत्रकार महासंघका अध्यक्ष अनिल मिश्रलाई अजगर , जनकपुर युथ डेभलपमेन्ट फोर्सका प्रतिनिधी तथा यूवा अगुवा सरोज मश्रलाई बैशाखनन्द उपाधी प्रदान गरिएको छ ।


२०७१ फाल्गुन २४ गते आईतबार,